Sparen Advies

Als je bij een reguliere bank bankiert, dan loont het de moeite om je spaargeld bij een bank met 4,5% rente te plaatsen, dit scheelt je ca. 2% a 3% per jaar!

De reguliere banken geven de volgende rente (half okt 2007, bron geldgids):
- ABN AMRO - Internetspaarrekening - 2,4%
- Centraal Beheer Achmea - Top spaarrekening - 1,9%
- Fortis Bank - E-spaarrekening 2,5%
- Friesland Bank - Profijtplusrekening - 1,5%
- ING Bank - Spaarrekening - 1,0%
- Postbank - Internetspaarrekening - 2,5%
- Reaal - Spaarrekening -2,5%
- SNS Bank - Internetsparen - 2,6%
- Triodos Bank - Spaar Meer rekening - 2,25%
- Triodos Bank - Spaarvrij rekening - 1,75%

De AT Bank en Credit Europe Bank geven nu, zonder voorwaarden, 4,5% rente op een spaartegoed. Zie hiervoor de Top 10 spaarrekeningen zonder voorwaarden.

Voor deze banken geldt dat zij onder toezicht staan van De Nederlandse Bank en dus geldt hiervoor de Deposito Garantie. DNB garandeert per bank max 20k (100%) en 20k-40k (90%) van je inleg. Mocht je dus meer dan 40k aan spaargeld hebben, zorg dan dat je deze over verschillende banken verdeelt.

Voor kans op een hoger rendement met het nemen van risico kan je de volgende beleggingsportefeuille overwegen.

De verbazingwekkende conclusie van artikel “rente op rente” is: je spaart meer geld door:
1) van je 19e tot je 26e 7 jaar lang per jr €2.000 in te leggen en te laten renderen dan
3) vanaf je 26e 40 jaar lang (!) per jr €2.000 opzij te zetten.

Bron: www.spaarinformatie.nl

Bron: www.spaarinformatie.nl

“Het nieuwe depositogarantiestelsel houdt in het kort het volgende in: mocht een bank waarop het depositogarantiestelsel van toepassing is, niet meer aan haar verplichtingen kunnen voldoen (bijvoorbeeld in het geval van een faillissement), dan zijn rekeninghouders er zeker van dat de eerste EUR 20.000 van hun tegoeden op betaal- of spaarrekeningen gegarandeerd zijn. Voor de volgende EUR 20.000 geldt dat zij hiervan 90% terugkrijgen. Voor het deel van uw betaal- of spaarrekening tussen de EUR 20.000 en EUR 40.000 geldt dus een eigen risico van 10%.”

dnb.nl

De verbazingwekkende conclusie van het volgende artikel is: je spaart meer geld door:
1) van je 19e tot je 26e 7 jaar lang per jr €2.000 in te leggen en te laten renderen dan
3) vanaf je 26e 40 jaar lang (!) per jr €2.000 opzij te zetten.

“Gemiddeld zo’n 10% per jaar is niet iets waarover je de schouders op moet halen. Integendeel. Met een dergelijk rendement op de lange termijn zijn formidabele dingen mogelijk. Einstein noemde niet voor niets het ‘rente-op-rente-effect’ een wereldwonder. Wie maar lang genoeg 10% rendement maakt, weet niet wat hem overkomt. De volgende tabel heb ik van Richard Russell, de wijze goeroe van Dow Theory Letters, de oudste onafgebroken verschijnende beleggingsnieuwsbrief.

We gaan er vanuit dat belegger B op zijn negentiende gaat sparen. Hij zet zeven jaar lang jaarlijks $ 2000 apart in een fund of hedgefunds. Laten we er van uitgaan dat het fonds jaarlijks 10% rendement maakt. Na zeven jaar stopt belegger B met doneren. Hij is klaar.

Belegger A pakt het anders aan. Hij spaart niets totdat hij 26 jaar is (dat is de leeftijd waarop belegger B juist stopt met sparen) maar hij wil de schade inhalen en gaat jaarlijks $ 2000 dollar opzij leggen voor zijn fund of hedgefunds. En hij doet dat totdat hij de pensioengerechtigde leeftijd van 65 heeft bereikt. We gaan ook bij belegger A weer uit van een rendement van 10% op jaarbasis.

Kijk nu naar de ongelooflijke resultaten. Hoewel belegger B maar zeven keer een bedrag opzij heeft gezet en na zijn 26e verjaardag nooit meer een cent heeft gespaard, heeft hij MEER geld verdiend dan belegger A, iemand die trouw veertig jaar lang spaarde. Het verschil tussen A en B is dat B zeven jaar eerder begon met sparen. Die zeven jaar zijn meer waard dan de 33 jaar extra sparen van A. Richard Russell denkt daarom dat je deze tabel aan je kinderen moet laten zien.”

Bron: Laat dit aan je kinderen zien.

Wij geven de voorkeur aan de volgende beleggings portefeuille:

- 1/3 Delta Lloyd Deelnemingen Fonds - 35% per jr laatste 5 jr - wereldwijd.
“… belegt in een beperkt aantal middelgrote ondernemingen waarvan de beurskoers laag is ten opzichte van het bedrijfsresultaat …. met gebruikmaking van de deelnemingsvrijstelling wordt een aantrekkelijk netto rendement nagestreefd …”

- 1/3 Fortis OBAM - 140% laatste 5 jr - wereldwijd.
“…. belegt wereldwijd … Allereerst wordt bepaald welke sectoren de best vooruitzichten hebben. Vervolgens worden binnen deze sectoren de meest aantrekkelijke ondernemingen geselecteerd …. naast bedrijfswinst en omzetontwikkeling ook gekeken naar de vooruitzichten op de langere termijn en de waardering van het aandeel …”

- 1/6 Emerging Markets - 20% per jr laatste 5 jr - altijd ergens een goudmijntje.
Rabobank 11-10-2007: “positief advies. …. economische groei is in de belangrijkste opkomende markten nog steeds erg hoog … risicoprofiel .. sterk verbeterd als gevolg van gezondere overheidsfinanciën, overschotten op de handelsbalans en de inhaalslag op managementgebied door bedrijven uit opkomende markten …”

- 1/6 Leveraged Captial Holdings B - laag instap hedgefonds, anti cyclisch risico spreiding.
“… grote voordeel van hedgefunds is dat ze onafhankelijk van de richting van de beurs geld verdienen. Dat is vooral van belang bij een beurscrash.”

Ja, als je zelf gaat beleggen, dan bespaar je de 1% beheerkosten per jaar. De grote nadelen zijn: groot risico door kleinere spreiding, je mist inkoopvoordelen, je doet te veel transacties en natuurlijk heb je elke dag die kopzorgen bij checken van koersen ….

Een spaarrekening is een rekening waar een bank een vergoeding in de vorm van rente voor geeft - de spaarder stelt het bedrag voor een bepaalde tijd ter beschikking aan de bank en krijgt hiervoor een beloning. Dit in tegenstelling tot een rekening-courant, of betaalrekening, waar de klant vaak bedragen van afhaalt of op stort.

Aan het sparen wordt meestal een aantal voorwaarden gesteld, waaronder minimum inlegtijd of maximum opnamebedrag per week/maand/jaar. Met de opkomst van Internet is het zogenaamde internetsparen ook populair geworden: de klant krijgt een hogere rente omdat hij afziet van de papieren boekhouding die normaalgesproken aan bankrekeningen vastzit (= kostenbesparing voor de bank).

Bij deze spaarvorm worden alle stortingen en uitkeringen die bij en door de bank worden verricht, genoteerd in het spaarboekje. Met het spaarboekje heeft de rekeninghouder iets tastbaars in handen en dat vormde voor veel mensen een reden om op deze manier te sparen. Het is echter een zeer bewerkelijke en voor de bank kostbare manier van sparen, omdat de registratie voor een groot deel handmatig verloopt en de cliënt telkens naar de bank moet om geld te storten of op te nemen. De meeste banken zijn dan ook overgegaan op de spaarvormen die via een rekening verlopen. Het is nog gunstiger om gebruik te maken van een internet spaarrekening. Daarbij liggen de rentes vaak net wat hoger dan sparen via de rekening op de traditionele manier.

Een belegging is een vorm van investering waarbij geld wordt vastgelegd voor langere of kortere tijd met als doel om in de toekomst te kunnen beschikken over een grotere som.

Beleggers zijn we allemaal direct of indirect. Al maakt men veelal een onderscheid tussen sparen en beleggen, in feite hebben we het over vrijwel hetzelfde: we zetten geld uit tegen een vergoeding en lopen daarbij risico.

Zelfs bij een spaarrekening waarvan u zeker weet dat u altijd minimaal het ingelegde geld zult terugkrijgen loopt u risico’s, zoals inflatierisico (is mijn geld nog wel net zoveel waard als toen ik het inlegde, of is de ontvangen rente lager dan de inflatie?) of debiteurenrisico (gaat die bankier straks failliet?). Toegegeven: het zijn niet de grootste risico’s, maar ze zijn er wel. Ook als we even niet denken aan sparen blijkt dat we allemaal, in ieder geval indirect, beleggen.

Iedereen die bijdraagt aan een pensioenfonds of een pensioenverzekeraar zet daarmee gelden uit in obligaties en aandelen, soms zelfs in combinatie met afgeleide producten als opties.

We onderscheiden een aantal soorten beleggers. Ten eerste natuurlijk de particuliere belegger die aan het eind van de maand al dan niet structureel geld over heeft en besluit dit te investeren in een fonds. Dat kan een beursgenoteerd fonds zijn, maar ook een participatie in een huisfonds van een van de bekende banken.

Naast particuliere beleggers zijn ook institutionele beleggers actief op de financiële markten: dit zijn instellingen die vermogens beheren waar anderen op enigerlei wijze toe gerechtigd zijn. De bekendste typen zijn pensioenfondsen en verzekeringsmaatschappijen. Zij hebben financiële verplichtingen jegens hun deelnemers respectievelijk polishouders. Uit het rendement op de hen toevertrouwde middelen (premies) moeten die voldaan kunnen worden.

Institutionele beleggers hebben vaak zeer grote bedragen te beleggen. (De Nederlandse pensioenfondsen hadden ultimo 2003 EUR 485 miljard aan beleggingen, volgens het CBS.)

Voorts zijn ook (grote) ondernemingen regelmatig actief op de geld- of kapitaalmarkt, bijvoorbeeld bij het uitzetten van tijdelijk niet benodigde liquide middelen, of het aantrekken van middelen bij tijdelijke liquiditeitstekorten.

Bron van (delen van) dit artikel is Wikipedia.